منوی بالایی را از بخش فهرست ها تنظیم کنید.

اعتیاد شدید: معضلی در بهداشت عمومی

بهداشت عمومی

روش ((خوددرمانی هدایت شده))، نوعی برنامه مشاوره ای است برای کسانی که وابستگی خفیف تا متوسطی نسبت به الکل یا مواد دارند. چنین افرادی ((مصرف کننده های مشکل دار)) نامیده می شوند. این برنامه در موسسه درمان و پژوهش بالینی، وابسته به ((بنیاد پژوهشی اعتیاد)) (ARF) تهیه و مورد پژوهش قرار گرفته است. در این برنامه پیش از برگزاری جلسات درمان، مصرف کنندگان مشکل دار مورد ارزیابی بالینی قرار می گیرند تا در فرآیند درمان راهنمایی شوند. در این راهنما، بر ایجاد تغییرات در مراجع، از طریق آموزش فنون انتخابی، تاکید می شود. مراجعان می توانند فنون فراگرفته شده را در سطوح مختلف زندگی خود مورد استفاده قرار دهند.

مصرف شدید تریاک، الکل یا سایر مواد، مشکلاتی را برای سلامتی عمومی فرد به وجود می آورد. گرچه بسیاری از افراد، پیامدهای جدی یا شدید ناشی از علائم ترک را تجربه نکرده اند، ولی مصرف کننده های مشکل دار، از نظر اجتماعی با ثبات ترند و معمولا به کار اشتغال دارند، آنها از خانواده های حمایت کننده و سالمی برخوردارند، در جای مشخصی اقامت دارند و دامنه سنی آنها بین ۲۰ تا ۷۰ سال و میانگین سنی شان در حد ۳۰ سال است. بسیاری از کسانی که در برنامه ((خود درمانی هدایت شده)) شرکت کرده اند، مصرف کننده شدید الکل (یا تریاک) نبوده اند و میزان مصرف آنها نیز به اندازه ای نبوده که وابستگی جسمی شدیدی در آنها ایجاد کند. ولی، به رغم نداشتن وابستگی جسمی شدید، مصرف تریاک یا سایر مواد، به بروز پیامدهای منفی و خطرات جدی در آنها منجر شده بود.

گزارشی که در سالف ۱۹۹۰، از سوی موسسه دارویی (وابسته به فرهنگستان ملی علوم در ایالات متحده آمریکا) ارائه شد، حاکی از این است که نسبت کسانی که وابستگی خفیف تا متوسطی نسبت به الکل دارند، در مقایسه با کسانی که به طور جدی به الکل وابسته هستند حدود ۴ بر ۱ است. در هر حال، نکته مهم این است که تعداد افرادی که در گروه ((مصرف کننده های مشکل دار)) هستند، به مراتب بیشتر از کسانی است که وابستگی شدیدی به الکل دارند.

((مصرف کننده های مشکل دار)) در مقایسه با ((مصرف کننده های مزمن))، گروه خیلی بزرگتری را تشکیل می دند، در حالی که، از نظر توزیع منابع بهداشتی، بین این دو گروه نابرابری وجود دارد. تا همین اواخر بیشترین خدمات بهداشتی در اختیار کسانی قرار می گرفت که مصرف کننده های شدید الکل بودند. بنابراین ضروری است که برای آن دسته از مصرف کنندگان الکل یا مواد که وابستگی خفیف تا متوسطی دارند نیز، برنامه هایی اختصاص یابد.

مشکلات مصرف الکل، از نظر ماهیت، نامتجانسند. فرض منطقی بر این است که افراد مختلف، پاسخ های متفاوتی به انواع درمان ها می دهند. شواهد به دست آمده از پژوهش های انجام شده، نشان می هد که به کارگیری یک نوع مداخله درمانی، به تنهایی بهترین روش نیست. بنابر این، شیوه های متعددی برای افزایش بهبود بیماران سرپایی، با استفاده از برنامه ((خوددرمانی هدایت شده)) و مداخلات درمانی ((کوتاه مدت)) به صورت سرپایی و بستری، وجود دارد.

درباره نویسنده

نوشته های مرتبط