منوی بالایی را از بخش فهرست ها تنظیم کنید.

بیماری آلزایمر چیست؟

بیماری چیست؟

آلزایمر نوعی بیماری مغزی است که مشکلات بزرگی را به وجود آورده است. برای افرادی که زندگی پربار و رقابت جویی داشته اند، ابتلا  به آلزایمر مسئله ای است که باید در اواخر عمر خود با آن دست و پنجه نرم کنند و برای بعضی نیز ممکن است بزرگ ترین مسئله ی دوران زندگی شان باشد. بیماری آلزایمر برای اعضای خانواده، که باید از بیمار خود پرستاری کنند و هم چنین برای پزشک مسئول درمان بیمار نیز مشکل بزرگی است.

بیماری آلزایمر معمولا افراد بالای ۶۵ سال را مبتلا می کند و با افزایش سن، خطر ابتلا به آن بیش تر می شود. (در سئوال های ۷، ۱۰، ۱۸ مورد بحث قرار خواهد گرفت.)

شروع بیماری آلزایمر تدریجی است و در طی سال ها به تدریج و به آهستگی پیشرفت می کند و باعث کاهش حوزه هایی از کارکردهای هوشی می شود. این کاهش، توسط پزشکان، زوال عقل (دمانس dementia ) نامیده می شود. زوال عقل، علل گوناگونی دارد که یکی از آن ها بیماری آلزایمر است. در بیماری آلزایمر معمولا ابتدا حافظه ی اخیر ( recent memory ) دچار مشکل می شود و اغلب به صورت کاهش توانایی یادآوری قرار ملاقات ها، نام های جدید، مسیرها و راه های جدید و ناآشنا، کاهش درک مطالبی که در روزنامه ها یا کتاب می خوانند یا در تلویزیون می بینند، تظاهر می یابد. بالعکس، مغز معمولا در یادآوری خاطرات و حوادث دور تا مراحل آخر بیماری مشکلی نخواهد داشت. البته سایر اعمال هوشی نیز به آهستگی کاهش می یابند.

مبتلایان به بیماری آلزایمر ممکن است در ابتلا مشکلاتی در یافتن لغات صحیح پیدا کنند، اما به تدریج مشکلات ارتباطی بیش تری پیدا کنند. با پیشرفت بیماری، شخص مبتلا، دچار فقر کلام می شود و مشکلات روزافزونی در فهم معانی لغات پیچیده نیز پیدا می کند. یکی از مشکلات قابل توجه ، عبارت است از: ناتوانی بیمار در انجام و حل و فصل مسائل و مشکلاتی که قبلا به آسانی انجام می داده است.

ابتدا، مشکلات به ناتوانی در حل مسائلی مانند انجام دادن امور و اهداف پیچیده ی مرتبط با شغل بیمار محدود هستند، اما در نهایت ممکن است مدیریت مسائل خانگی و انجام دادن کارهای شخصی نیز مختل شوند. قسمتی از این مسائل در ارتباط با اشکال در محاسبه و پردازش اطلاعات بینایی است. متاسفانه بیماری آلزایمر حوزه ی قضاوت و فعالیت اجتماعی را نیز بی نصیب نمی گذارد. بیماران در مراحل آغازین بیماری ممکن است کنترل خشم و بینش به مسائل خود را از دست بدهند.

در آخر ممکن است بیمار گاه گاهی بسیار فعال و پر تحرک شود یا بالعکس از جمع کناره گیری کند و احتیاج روزافزونی به مراقبت و پرستاری پیدا کند.

البته کاهش خفیف حافظه و کاهش سرعت پردازش اطلاعات، جزئی طبیعی از روند سن نیز هستند. به همین دلیل اغلب به دلیل شروع خاموش و پیشرفت بسیار آهسته ی بیماری آلزایمر، ممکن است ابتدا جزئی از روند طبیعی افزایش سن به نظر رسد و نتوان مرزی واضح بین این دو قایل شد.

باید به خاطر داشته باشید که دمانس، جزئی از روند طبیعی افزایش سن نیست، بلکه نوعی بیماری محسوب می شود. تمامی پزشکانی که درگیر مراقبت از افراد مسن هستند آرزو دارند که بتوانند برای نگه داری حافظه و تیزهوشی بیماران شان هر کاری انجام دهند.

بیماری آلزایمر بسیار شایع است و حدودا ۴ میلیون نفر در آمریکا به آن مبتلا هستند. ممکن است تعداد این بیماران تا سال ۲۰۵۰ به ۱۴ میلیون نفر هم برسد، مگر این که راهی برای جلوگیری از ابتلا به آن و درمانش یافت شود. بیماری آلزایمر در ۹۵ درصد از موارد، تک گیر ( sporadic ) است، به این معنی که ژن خاصی مسئول ابتلا به آن نیست. دانشمندان نمی توانند با قاطعیت و اطمینان بگویند که چه کسی به نوع تک گیر بیماری آلزایمر مبتلا می شود و چه کسی مبتلا نمی شو، اما اخیرا تعدادی از عوامل خطر را مشخص کرده اند. 

درباره نویسنده

نوشته های مرتبط