منوی بالایی را از بخش فهرست ها تنظیم کنید.

علل بیماری آلزایمر چیست؟

علل آلزایمر چیست؟

بیماری آلزایمر نوعی بیماری مضمحل کننده ی عصبی است (neurodegenarative).

در این نوع بیماری ها، پروتئین های غیر طبیعی در داخل و خارج از سلول های عصبی جمع می شوند و با ارتباطات شبکه ی نورونی تداخل پیدا می کنند و نهایتا نورون های خاصی را تخریب می کنند. بیماری آلزایمر با تجمع دو پروتئین مختلف شناخته می شود، یکی خارج از نورون ها و دیگری داخل آن ها. پروتئینی که در خارج از نورون ها جمع می شود امیلوئید بتا (amyloid-B) و پروتئینی که در داخل جمع می شود پروتئین تائو (tau protein) نام دارد. تجمع بزرگ تر امیلوئیدهای بتا را پلاک های امیلوئیدی (amyloid plagues) می نامند که بسیار سمی هستند و در کار و ارتباط نورون ها تداخل ایجاد می کنند. در بیماری آلزایمر پروتئین تائو در مقادیر غیر طبیعی زیادی داخل نورون ها وجود دارد که تجمع بسیار زیاد آن ها را کلافه های عصبی رشته ای (neurofibrillary tangles) می نامند.

کلافه های عصبی رشته ای به تدریج در سلول تجمع می یابند تا تمامی سلول را پر کنند و آن را از بین ببرند.

هیچ کدام از این دو ماده، یعنی پلاک های امیلوئیدی و کلافه های عصبی رشته ای، مخصوص بیماری آلزایمر نیستند، البته وجود این دو، می تواند علامتی از ابتلا به بیماری آلزایمر باشد. در حال حاضر این گونه تصور می شود که حادثه ی اولیه در بیماری آلزایمر، عدم تعادل درسوخت و ساز امیلوئید بتاست.

امیلوئید بتا توسط سلول های عصبی و سایر سلول های بدن ترشح می شود، اما به دلایل ناشناخته ای، این ماده فقط در مغز رسوب می کند. در افراد طبیعی، امیلوئید بتای اضافی داخل خون شده و دفع می شود و به این ترتیب بازگشت مجدد آن ها به مغز محدود می شود. این محدودیت در بازگشت آن به دلیل سد خونی مغزی است، لایه ای سلولی که اطراف عروق خونی مغز را فرا گرفته است و ورود مواد مختلف به مغز را تنظیم می کند.

افزایش تولید امیلوئید بتا با بالا رفتن سن، محدودیت دفع آن از مغز و افزایش ورود آن از خون به مغز، همگی باعث تجمع آن در مغز به شکل پلاک می شوند. هم چنین تصور می شود که ساخت امیلوئید بتا، اجازه می دهد تا کلافه های عصبی رشته ای نیز در داخل سلول ایجاد شوند.

زمانی که بیماران به دلیل مشکل حافظه و اشکال در پیدا کردن لغات به پزشک مراجعه می کنند، کاهش زیادی در سلول های عصبی آن ها اتفاق افتاده است. احتمالا برای این مسئله ده سال زمان لازم است، یعنی از شروع تجمع مقادیر زیاد امیلوئید بتا در مغز و ادامه یافتن آن تا تشکیل پلاک های امیلوئیدی و در نتیجه ی آن به وجود آمدن کلافه های عصبی رشته ای و در نهایت مرگ سلول، ده سال طول می کشد.

محققین بر این باورند که احتمالا روند بیماری آلزایمر سال ها قبل از شروع نشانه های بالینی آغاز می شود. به دلیل طولانی بودن سیر آن قبل از بروز نشانه های بالینی، دانشمندان در تلاش اند تا راه هایی برای تشخیص بیماری آلزایمر در افراد در معرض خطر بیابند. آن ها تا به حال تعدادی از عوامل خطری را یافته اند که ممکن است باعث ابتلا به بیماری آلزایمر شوند. از بین بردن عوامل خطر فوق در افراد میان سال یکی از اهداف مراقبین بهداشتی است تا احتمال ابتلا به این بیماری را در سنین بعدی کاهش دهند.

درباره نویسنده

نوشته های مرتبط