نقش عکس بازها در افشای تاریخ ایرلند

عکس‌های قدیمی ناگفته‌هایی دارند که با هم‌فکری می‌توان آن‌ها را فاش ساخت. پروژه کتابخانه ملی ایرلند نمونه جذاب این امر است.

نقش عکس بازها در افشای تاریخ ایرلند

کتابخانه‌ی ملی ایرلند از مردم کمک خواست، مردم هم اجابت کردند. آرشیو عکس کتابخانه‌ی ملی ایرلند با دارا بودن حدود ۵٫۲ میلیون عکس از سده‌ی ۱۹ تا به حال، بیشتر شبیه به آلبوم خانوادگی ملی است. با این حال زمان خود خاطرات تاریخی را فرسوده می‌کند و بسیاری از اطلاعات مربوط به مردم داخل عکس‌ها را به فراموشی می‌سپارد.

کتابخانه در سال ۲۰۱۱ به مجموعه‌ی فلیکر (Flickr)، که محیطی برای به اشتراک گذاشتن عکس‌های عمومی است، پیوست. سپس، کتابخانه از کاربران خواست تا کمک کنند که داستان‌های پشت چهره‌ها و مکان‌های درون عکس‌ها را کشف کنند.

جالب آن که این حرکت کارساز شد! از کارآگاهان عکس، که کارمند کتابخانه بودند، گرفته تا تاریخ‌دانان مبتدی محلی و اعضای متفرقه شروع کردند به نظر دادن زیر عکس‌ها که حدود ۴۰ هزار نظر ثبت شد. نتیجه‌ این که توانستند جزئیات مجموعه عکس‌های کتابخانه‌ی ملی را کشف کنند.

کتابخانه‌ی ملی نتایج پروژه را طی نمایشگاهی با نام کارآگاهان عکس (Photo Detectives) در آرشیو عکس‌های ملی به نمایش خواهد گذاشت. نمایشگاه در منطقه‌ی تمپل بار (Temple Bar) شهر دوبلین در سپتامبر ۲۰۱۸ دایر خواهد شد.

اطلس آبسکورا (Atlas Obscura) گزیده‌ای از تصاویر نمایشگاه را در اختیار دارد که در بازه‌ی زمانی ۱۸۷۱ تا ۱۹۷۰ قرار دارند و روایتی تصویری از یک سده تغییر را نشان می‌دهند.

برای مدت طولانی این عکس، که گروهی از کودکان را نشان می‌دهد، با عبارت «عکسی ناشناخته از مجموعه‌ی ویلتشایر (Wiltshire)» زیرنویس شده بود. اما وقتی شارن کربت (Sharon Corbet) ساختمان درون عکس (در جاده‌ی ابرکرن ۱۸، محله‌ی East Wall در شمال دوبلین) را تشخیص داد، بعضی حقایق جالب آشکار شد.

کربت دریافت که آن ساختمان زمانی خانه‌ی نویسنده‌ و نمایشنامه‌نویس ایرلندی، شان اکیسی بوده که بخاطر نمایش واقع‌بینانه از محله‌های فقیرنشین دوبلین در زمان جنگ داخلی و انقلاب ۱۹۱۶ علیه بریتانیا معروف شده بود. اکنون مرکزی هم با نام او در این محله دایر است. کربت سپس با مارین اسولیوان (Maureen O’Sullivan)، که یک کاره‌ای در شهرداری و اصالتا اهل محله‌ی ایست وال بود، دیدار کرد تا کمک کند تمام کودکان را شناسایی کنند.

آن‌ها، ردیف بالا از چپ به راست، کترین بیرن (Catherine Byrne)، هلن بویل (Helen Boyle)، رز بیرن (Rose Byrne)، الین کین (Elaine Kane)، ایملدا ردموند (Imelda Redmond) و ان بیرن (Ann Byrne) هستند. پسران کوچک‌تر دوقلوهای رایان هستند.

سگ ایرلندی بخشی دوست‌داشتنی از فرهنگ ایرلندی است. کارآگاهان عکس کمک کردند تا این سگ زیبا را از طریق جزئیات شناسایی کنند. ساختمان پس‌زمینه به سرعت شناخته شد که «سربازخانه»، بنایی در واترفرد (Waterford) است. نشان فلزی روی آستین پسر هم نشان می‌داد که طبل‌زن گارد ایرلند است. چنین تصور می‌شد که این عکس زمانی گرفته شد که گروه در حال بازدید از سربازخانه برای سربازگیری جهت جنگ جهانی اول بودند.

در آن زمان رسم بود که خانواده‌ی سلطنتی سگی شکاری را به عنوان نشان خوش‌یمنی به گارد ایرلند بدهند. با نظری که نیال مک‌آلی (Niall McAuley) بر عکس داد، مشخص شد که آن سگ سلطنتی لایتریم (Leitrim) نام داشته و در نوامبر ۱۹۰۷ به دنیا آمده بوده است. هویت انسانی که همراه سگ است هنوز مشخص نیست.

این عکس با عنوان «ا. ف. فریسر» دسته‌بندی شده بود اما زندگی سرباز جوان همچنان مبهم باقی مانده بود. کارآگاهان عکس با این پیشنهاد که به جای «فریسر» باید «فریزر» تلفظ شود، مسئله را حل کردند. همین پیشنهاد باب تازه‌ای در کشف زندگی و حرفه‌ی ادوارد فرانسیس فریزر، از تولدش در چین تا روزگارش در ارتش، باز کرد. بر کلاهخودی که روی میز کنارش‌اش است، نشان تاج توپخانه‌ی سلطنتی درج شده است؛ جایی که فریزر در طول جنگ جهانی اول در نیجریه آنجا خدمت می‌کرد.

اما تنها این نبود؛ فریزر همچنین عموی بازیگر ایرلندی، مارین اسولیوان، بود که بخاطر بازی در نقش جین در فیلم‌های تارزان بین سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۴۰ معروف شده بود. فریزر از این لحاظ هم نامور شد؛ چون عموی میا فارو (Mia Farrow) بود.

 

منبع : کجارو

Author: